سنگچین

اينكه در رسانه ملي مجري‌گري يك برنامه ادبي كه اتفاقا با گرايش آييني ساخته و پرداخته شده به كسي سپرده شود كه شناختي از شعر، و ‌شاعري كه به‌عنوان ميهمان دعوت كرده ندارد و با فضاي نسبي شعر آييني امروز آشنا نيست آيا  پذيرفته است؟

اين نوشته آسيب شناسي كوتاهي است از يك برنامه تلويزيوني كه آشكارا دست به سرقت ادبي زده است.

کلاف هایت را نگهدار

                          مادربزرگ !

مواظب دست هایت باش

                         دخترم !

تو هم آن تلویزیون را خاموش کن

                          زن !

یوسف هم یوسف های قدیم !                

لعنت به این سه شنبه ها که چقدر تلخ و بی حوصله اند .و لعنت به این پیام های کوتاه که گاه پیامی به بزرگی مرگ را جار می زنند .و چه تلخ بود آن سه شنبه ی بی حوصله که پیام رفتنت - ای قیصر مهربان - مثل کوهی بر سرمان ریخت ...

اولین بار که دیدمت کی بود؟ کجا بود؟ دفتر سروش نوجوان .آمده بودیم شعرهای جشنواره ی شعر مادر را برای داوری به شما بسپاریم ...وگفتی مگر ذوق را می توان داوری کرد ؟  و بعدها فهمیدیم حق الزحمه ی داوری را هم تماما به همکاران دیگر بخشیده بودی ...