سنگچین

اينكه در رسانه ملي مجري‌گري يك برنامه ادبي كه اتفاقا با گرايش آييني ساخته و پرداخته شده به كسي سپرده شود كه شناختي از شعر، و ‌شاعري كه به‌عنوان ميهمان دعوت كرده ندارد و با فضاي نسبي شعر آييني امروز آشنا نيست آيا  پذيرفته است؟

اين نوشته آسيب شناسي كوتاهي است از يك برنامه تلويزيوني كه آشكارا دست به سرقت ادبي زده است.

اين 2 بيت شعر را بخوانيد:

چه روزها كه يك به يك غروب شد نيامدي
چه اشك‌ها كه در گلو رسوب شد نيامدي
براي ما كه خسته‌ايم و دل شكسته‌ايم نه
براي عده‌اي ولي چه خوب شد نيامدي

قطعا كساني كه آشنايي اندكي با شعر آييني امروز دارند اين غزل را شنيده‌اند؛يكي از غزل‌هاي خوب مهدي جهاندار شاعر جوان اصفهاني كه در فضاي انتظار سروده شده و سال‌هاست زمزمه مي‌شود. جهاندار يك بار اين غزل را در رمضان سال 1379در حضور مقام معظم رهبري خوانده است؛ همان جلسه‌اي كه زنده ياد قيصر امين‌پور هم حضور داشته و غزلي با اين مطلع خوانده است:

مي‌خواهمت چنان كه شب خسته خواب را
مي‌جويمت چنان كه لب تشنه آب را

يادم مي‌آيد قيصر امين پور يكي دوبار كه جهاندار را ديده بود به او گفته بود: چه خوب شد نيامدي ! البته اين غزل در سال 1378 در جشنواره ادبي گل نرگس در كرمانشاه نيزبه‌عنوان اثر برتر معرفي شده است. اينكه در برنامه‌اي به بهانه شهادت امام جعفر صادق(ع) با نام  «من...تو... او» از شاعري (! )بي‌نام و نشان دعوت شود كه بزرگ‌ترين افتخارش اين است كه تا به حال در هيچ انجمن شعري شركت نكرده و نمي‌كند و غزل مهدي جهاندار را به نام خودش بخواند و مجري هم بارها تكرار كند كه اين غزل ناب شما در گوشي‌هاي تلفن همراه منتشر شده و اين بايد براي شما افتخارباشد و مرتب براي هم نوشابه باز كنند و مجري و ميهمان كه قطعا با هم بسيار صميمي هستند يكديگر را به اسم كوچك صدا بزنند آيا تحقير و توهين به جايگاه والاي شعر آييني و شعور مخاطب نيست ؟

اينكه اين شاعر نوظهور مرتب خواب‌هايش را تعريف كند كه بيشتر شبيه خواب‌ها ي پيامبران است و اظهار كند كه بيشتر شعرهايش را در خواب سروده آيا عوام فريبي نيست؟ شما نام اين كار را چه مي‌گذاريد ؟ همين شاعر نوظهور چندي پيش در يكي از شهرهاي اطراف اصفهان (گز و برخوار) در شب ميلاد حضرت حجت(عج) چند شعر از شاعران سرشناس كشور را با روايت‌هايي كژ و مژ و پر از اغلاط فاحش وزن و قافيه به نام خودش خوانده است؛ آن هم با قيافه‌اي حق به جانب و آراسته با اشك‌هايي از نوع تمساح !

اين چند بيت را هم بد نيست بخوانيد:

چند روزي شد كه حالم ديدني است
حال من از اين و آن پرسيدني است
گاه بر روي زمين زل مي‌زنم
گاه بر حافظ تفال مي‌زنم
حافظ ديوانه فالم را گرفت
 يك غزل آمد كه حالم را گرفت
« ما ز ياران چشم ياري داشتيم
خود غلط بود آنچه مي‌پنداشتيم»

اين چند بيت هم بخش‌هاي پاياني مثنوي شاعر جوان اصفهاني آقاي حميد رجايي است كه حداقل 7 سال پيش من از ايشان در دانشگاه آزاد نجف‌آباد شنيده‌ام و شاعر نوظهور ما ادعا مي‌كند در سفر به مريوان و نزديكي مرز، همين يكي دو سال پيش به ايشان نازل شده است !

صدا و سيما بار اول نيست كه اين نابغه را ساعت‌ها روي آنتن مي‌فرستد تا شعرهاي ديگران را به نام خودش بخواند و عباراتي بر زبان براند كه ناشي از دانش بسيار اندك اوست. اوايل فكر مي‌كردم كه ايشان واقعا شاعري نوظهور در عرصه شعر امروز است كه نامش را هيچ شاعري نشنيده و در هيچ انجمني هم رصد نشده است.

اين شاه‌بيت را هم ايشان در وبلاگ شخصي‌شان كه مزين به عكس ايشان است نوشته اند:

چيزي ندارم در خور اين خاندان ولي
گاهي براي صاحب خود پارس مي‌كنم !

بعدها ديدم كه ظاهرا دزد ناشي به كاهدان زده است و گاه‌‌گداري‌سروده‌هاي خودش را هم چاشني شعرخواني‌ها مي‌كند كه هيچ شباهتي به شعر ندارد و همين كه ايشان فرق شعر و ناشعر را نمي‌داند دليل محكمي است بر سارق‌بودن ايشان. حاضرم در جلسه‌اي رو در رو با اين شاعر نوظهور، كارگردان، تهيه‌كننده و مجري اين برنامه از حيثيت شعر آييني امروز كه اين شاعر نوظهور در حال از بين بردن آن است دفاع كنم و با يك تست ساده ادبي سارق بودن اين دوست گرامي را اثبات كنم!

 دوست نوظهورم ! سال‌ها پيش از زماني كه شما در خواب‌هاي ساختگي خود در حال سرودن اين شعرها باشيد،  دوستان من شب‌هاي بي‌شمار دود چراغ خورده بودند و پيش از شما آن شعرها را در بيداري كامل سروده بودند‌! دوست نوظهورم! اميدوارم بدانيد كه سرقت ادبي طبق قانون حمايت از مولفين و مصنفين جرم محسوب شده و درصورت اثبات (كه تمام مدارك آن موجود است) شما به 6 ماه تا 3 سال حبس محكوم خواهيد شد.

به هر حال اميدوارم صدا و سيما از شاعران ارجمندي كه آثار ارزشمندشان توسط اين شاعر نوظهور سرقت شده و بعضا با رواياتي كژ و مژ نقل شده عذرخواهي كند؛ گرچه اين كار از رسانه ملي بعيد است.

لینک مطلب در روزنامه ی همشهری