سنگچین

بدرود هامون ....

sangcheeen — Sat, 19 Jul 2008 09:53:18 GMT

ای علی عابدینی
ای بچه محل صمیمی
استاد من
آقای من
چرا باز غیبت زد ؟
کی بودش ؟
هشت سال پیش بود
یا شاید ده سال پیش بود
که یهو غیبت زد
وقتی ام باز اومدی
خونواده ت نبودن
باز نمی دونم واسه چی....

" هامون " را سال ۶۸دیدم .در اوج شور و نشاط دانشجویی. " هامون در آن سال ها موجی ایجاد کرد که بسیاری از جوانان هم نسل من را تا سال ها سواری می داد ...دیالوگ ها – خل بازی ها – لباس پوشیدن ها– شاملو خواندن ها و بسیاری از رفتار های " هامون " الگوی ما بود .
" خسرو شکیبایی" با بازی درخشان و منحصر به فرد خود در هامون توانست در سینمای ایران شاه نقشی بیافریند که ما فقط به " قیصر " و " مش حسن " اکتفا نکنیم ....و امروز خسرو شیرین سخن در میان ما نیست .روحش تا همیشه شاد باد .

در سوگ زنده رود

sangcheeen — Mon, 30 Jun 2008 08:24:02 GMT

این غزل را چند سال پیش نوشته بودم زمانی که زاینده رود خشک شده بود ...امسال هم زاینده رود خشک شده است ....

هلا نجابت شب آسمان گلدارت
عروس آینه پوش غزل گرفتارت

چه یادگار خوشی مانده شیخ لطف الله
به سقف گنبدی آسمان دوارت

شبیه خلوت کریاس و شور موسیقی است
نوای چکش و سندان میان بازارت

دلم شبیه به زنجیرهای اسلیمی
شده است پیچک و پیچاک بر سپیدارت

خداکند که میان چهل ستون آوار
شوم اسیر و نبینم به زیر آوارت

چه شد طراوت زاینده ای که می آورد
پرنده های سبکبال را به دیدارت

سی و سه بار به تسبیح اشک موییدم
مگردوباره ببینم صبور و سرشارت

چه کام ها که به کام تو تلخ شد اما
دوباره ملتمس دامن گنهکارت

نگفتمت که مخند و نگفتمت که بموی
که چشم شور فلک می کند نمک زارت

به حوض آینه پاشویه می کنیم تو را
مگر که سرد شود دست و پای تبدارت

خداکند که سیاهی نیاورد امشب
کلاغ های سیه چرده را به دیدارت

یادداشت های هند ( بخش نخست )

sangcheeen — Thu, 19 Jun 2008 09:48:18 GMT

از کفر تو تا دین من ....!

فکر می کردیم در هند زن و مرد در خیابان می رقصند و آواز می خوانند .همه ی ما در زندگی فیلم هندی دیده ایم .آن قدر زیاد که اگر جایی بی اختیار اشک شوق بباریم همه خواهند گفت: فیلم هندی ..فیلم هندی ! رقص و آوازهای فیلم های هندی و لباس های تمیز و خوشگل سوپر استارها ی سینمای هند تصویری از این کشور ساخته که وقتی وارد این کشور می شوی حسابی چرتت پاره خواهد شد ! ما که ندیدیم کسی توی خیابان برقصد .

هند کشوری بدون گربه !

نزدیک های ساعت 9 شب بود .15 خرداد .تازه رسیده بودیم فرودگاه گاندی در دهلی نو .منتظر بودیم از مرز هوایی هند رد شویم. عبد الملکیان با لحنی جدی گفت: عجیب است که این کشور با بیش از یک میلیارد جمعیت فاقد گربه است ! لحن او آن قدر جدی بود که همه باورشان شده بود .او شرط کرد اگر کسی گربه ای به او تحویل دهد –زنده یا مرده – به ازای هر گربه 10 هزارتومان دریافت خواهد کرد .
سهیل محمودی مدام با ایرانی هایی که او را می شناختند چاق سلامتی می کرد : آقا سامن علیکم ..کوچیک شما کوچیک شما !!! سهیل یک جایی به من گفت : رفته ایا به سمت بهبودی حرکات سهیل محمودی !
هوای دم کرده ی فرودگاه حکایت از این داشت که فردا روز بسیار گرمی در انتظار ماست ...پیاده روها و جدول های وسط خیابان های دهلی پر بود از زنان و مردان و کودکان خیابان خواب ..یکی از دوستان گفت: کاش به جای شاعر به این کشور نان می فرستادند !

آخ جون ریکشا ...!

ریکشا اسم تاکسی های دهلی است .یک موتور سه چرخه که در ایران بیشتر در میدان ها ی تره بار کاربرد دارد .ظرفیت اسمی ریکشا دو نفر است ولی بیش از 6 نفر هم دیدیم که سوار آن بودند .بدنه ی سبز و سقف چرمی زرد .تلفیقی از درشکه دوچرخه موتور سیکلت و خودرو ! ولی هرچه بود محصول هند بود .گاز سوز کم حجم سبک ارزان مطمئن ! با الودگی پایین .توی هر خیابان بیش از 100 دستگاه از این ریکشاها ریخته بود . با رضا امیرخانی خالق " من او " قرار گذاشتیم توی هند دوتا کار را حتما تجربه کنیم : ریکشا سواری و یک سانس فیلم هندی .من پیشنهاد کردم : فیل هندی هم بد نیست ! برنامه سفر ان قدر فشرده بود که هیچکدام از این کارها را تجربه نکردیم .

لطفا بوق بزنید !

باور کنید پشت بیشتر ریکشاها و ماشین های هندی این جمله نوشته بود : لطفا بوق بزنید ! سر و صدای بوق یکی دو روز اول کلافه کننده بود .این جمله شاید دوتا معنی داشت: یکی این که با بوق زدن شاد بودن خودرا به همه اعلام کنید یکی این که اگر قصد سبقت دارید بوق بزنید ....!من به شخصه تابلوی بوق زدن ممنوع جایی ندیدم ...ظاهرا نام این تابلو در هند این بود : بوق نزدن ممنوع !

ما گدایان خیل سلطانیم !

رفته بودیم ارامگاه نظام الدین اولیا و امیر خسرو دهلوی .شاه عبدالعظیم 50 سال پیش ما شرف داشت به آنجا .شلوغ کثیف و مملو از گدا .قزوه گفت تو را به خدا هیچ کس به این گداها اعتنایی نکند .این ها بسیار وضع مالی خوبی دارند با این قیافه ها.باور کنید اگر شما هم بروید زیارت امیر خسرو دلتان رحم می آید .من شیطنت کردم برگشتنی دلم رحم آمد یک سکه دادم به دختری که بسیارکثیف و سیاه بود و یک بچه ی یک ساله هم بغل کرده بود .معصومیت عجیبی در چشم های هر دویشان موج می زد .جملاتی به هم می بافت که مخلوطی بود از فارسی اردو و انگلیسی مثل : آقا این بی بی بابا نکرتاهه آی ام انگری ....!

گفتم انگلیسی اقا چقدر این گداهای هندی خوب انگلیسی صحبت می کنند. من مدام با انها کل کل می کردم ....رحماندوست گفت: سر به سرشان نگذار .گفتم دارم زبان تمرین می کنم ! گداها ی امیر خسرو که جمعیتشان حالا رسیده بود به 50 نفر از سر و کول ماشین ما بالا می رفتند .عبدالملکیان همه را به صف کرد .مثل ماموران سازمان ملل ! پول روی هم گذاشتیم و از شیشه ی ماشین ریختیم روی سرشان ... عین شاباش !! ان شب تا صبح به ان دختر و خواهرش فکر می کردم .

تولد در پیاده رو !

خیابان خواب های دهلی بعضا در پیاده رو متولد می شوند .بعضی از انها کنار پیاده رو برای خود آشیانه ای بر پا می کنند دو تا تیرک چوبی و یک تکه گونی .یک آینه سینه ی دیوار و عکس پدر بزرگشان .این خانه ی یک هندو بود در پایتخت هند ...شب ها اگر قصد قدم زدن در پیاده رو داری باید مواظب باشی در تاریکی بچه هایی که کنار پیاده رو خوابیده اند را زیر دست و پا له نکنی .عشق من و ناصر فیض عکس گرفتن با گداها بود .کلی با ان ها صفا کردیم .باورکنید شادتر و زنده تر از ما بودند ...چقدر از این اسم خوشم امد اگر روزی کتاب جدیدی داشتم نامش را می گذارم: تولد در پیاده رو !

چند شعر کوتاه

sangcheeen — Mon, 26 May 2008 07:18:24 GMT

گزی بردار
چه کار داری زیر این سنگ
چه کسی آرمیده است
فاتحه ای بخوان و
برو ...

*
پوکه های گلوله های توپ
گلدان شده اند
کلاه های آهنی سربازان
گل داده اند
و من هر شب
خواب جنگ می بینم

*
هروقت
توپ خورشید
از این کوه به آن کوه پرتاب می شود
ماه گل می کند .

یه قل دو قل 3 ( طنز ها ی مشترک با جواد زهتاب )

sangcheeen — Mon, 12 May 2008 13:37:18 GMT

خوش است خاطره وقتی که مستند باشد

مگر که خاطره از خاطرات بد باشد

به نام هیچ کسی نیست این دل ویران

خوشا به حال زمینی که بی سند باشد

مزن به سینه ی ملت تو دست بی ادبی

علی الخصوص که آن دست دست رد باشد

کسی که گل بزند در دقیقه ی هشتاد

همیشه سوژه ی برنامه ی نود باشد

مدام می بردت کوه سنگی و شاندیز

اگر رفیق شما بچه ی مشد باشد

همیشه مایه ی تردامنی و رسوایی است

کسی که پیرهنش غرق جزر و مد باشد

در این زمانه ی نامرد زن ذلیل مجوی

زنی که سینه ی او خالی از حسد باشد

به هیچ کار نیاید به غیر زاییدن

زنی که تخمه شکستن فقط بلد باشد !

زنم بشو که پس از چند ماه دور و برت

سه جفت کره خر قد و نیم قد باشد !

مکوب آب به هاون که این عمل قطعا

شبیه ریختن آب در سبد باشد

مبین که هیکل چاقش چقدر بد بار است

صدای دلکش او مثل باربد باشد

مطابق دو سه قانون آخر نیوتن

جواب مشت عزیز دلم لگد باشد

صلات ظهر ازآن خواستم تو هم گفتی

اگر چه حیثیتم پاک می رود باشد !

تو ده پلیس 110 کنا ر هم بگذار

ببین که حاصل جمعش هزار و صد باشد !

غم ها ی کوچک

sangcheeen — Sat, 19 Apr 2008 12:52:15 GMT

یادم می آید این غزل را اولین بار در تالار شریعتی دانشگاه اصفهان خواندم .سال 1370 استاد مشفق کاشانی مهمان دانشگاه بودند و در مورد شعرها نظر می دادند .این غزل آن شب بسیار مورد توجه قرار گرفت و استاد بسیار به من لطف کردند ." غم های کوچک " بسیار در ان سال ها خوانده شد و خیلی از دوستان شاعر از آن استقبال کردند .به غربت مادر مرحومم که بسیارش دوست می داشت :

هر روز با انبوهی از غم های کوچک

گم می شوم در بین آدم های کوچک

سرمایه ی احساس من مشتی دوبیتی است

عمری است می بالم به این غم های کوچک

گلبرگ ها هم پاکی ام را می شناسند

مثل تمام قطره شبنم های کوچک

با آن که بیهوده است اما می سپارم

زخم بزرگم را به مرهم های کوچک

پیچیده بوی محتشم مثل نسیمی

در سینه ها مان این محرم های کوچک

غم هایمان اندازه ی صحرا بزرگند

ما را نمی فهمند ادم های کوچک !

یه قل دو قل (امر خیر ! )

sangcheeen — Wed, 02 Apr 2008 11:59:18 GMT

یادت می یاد هف هش ماپیش تو لنجون *

زدیم تو رگ دو دس چلو فسنجون

تو خواستی از من که بیام زنت شم

یواشکی وصله ی پیرهنت شم

گرفته بودی فال حافظ برام

نوشته بودی پشت کاغِذ برام !

یک شبه عاشقم شدی طبیعی

شبیه ناصر ملک مطیعی !

می گفتی امر من یه امر خیره

بردی منو تو خونه تون ....و غیره !

حالتو بردی ما رو قال گذاشتی

رو ما علامت سوال گذاشتی

حالتو کردی اما مردم آزار

سی دی مو لااقل نده تو بازار !

* بعد التحریر : لنجون یا همان لنجان از توابع اصفهان است که برنج خوبی هم دارد ایضا !

توهین به شعور مخاطب !

sangcheeen — Sun, 30 Mar 2008 10:27:46 GMT

تبلیغات پیش از نمایش سریال مرد هزار چهره ان قدر جذاب بود که همه فکر می کردند با شاهکاری در حوزه ی طنز تصویری مواجه خواهند شد .و اگر صدا و سیما فقط به پخش تبلیغات بسنده می کرد حداقل آبروی مهران مدیری و دار و دسته اش حفظ می شد . طنز غیر قابل باور و غیر منطقی مرد هزار چهره از قسمت دوم اشکار شد و روز به روز این روند سیر صعودی به خود گرفت .اینکه ما پزشکان متخصص یا افسران نیروی انتظامی یا شاعران را ابله فرض کنیم و تا مدت ها هم به خراب کاری خود ادامه داده و تازه بعد از پایان ماجرا هم نفهمند چه کلاه گشادی سرشان رفته ایا توهین به شعور مخاطب نیست ؟ یکی از دلایل اصلی این که شب های برره و پاورچین موفق بودند احترام به شعور مخاطب بود.در شب های برره فضای برره و جنس ادم ها و باورها و تفکر حاکم بر آن روستا یکدست بودند وهمین به منطق داستانی و ایجاد کشمکش و باور پذیری کمک شایانی می کرد .

این که ما شخصی را در جایگاه شخصی دیگر قرار داده و مرتب به حرف ها و اداهای مضحک او بخندیم آن قدر تکراری و نخ نما شده که تکرار این روش و شیوه حداقل از مهران مدیری بعید بود .اوج طنز چنین جابجایی شخصیتی در سریال ها و فیلم های سینمایی پس از انقلاب در فیلم موفق " مارمولک " اتفاق افتاد که هنوز که هنوز است تکیه کلام ها و دیالوگ های هوشمندانه ی رضا مثقالی سر زبان هاست و انگار به بخشی از فرهنگ رفتاری و کلامی ما بدل شده است .

جدای از به تمسخر گرفتن طبقات فهیم و فرهیخته جامعه و نزول درک و هوش این افراد تا سر حد یک ابله شعور بیننده نیز به هیچ گرفته شده و مخاطب بالاجبار به موقعیت و دیالوگی می خندد که بیشتر به تراژدی شبیه است .تراژدی از این بالاتر که درک و فهم او به هیچ انگاشته شده است ؟ فرم این سریال هم به گونه ای است که تا هزاران قسمت می توان آن را ادامه داد و هرروز مهران مدیری جای کسی قرار بگیرد که نیست .باید دید مهران مدیری با جابجایی شخصیت خود به شخصیت های بی ربط و دور از حوزه ی استحفاظی خود قصد داشته کدام حرف تازه را به مخاطب منتقل کند ؟ اینکه پزشکان و جراحان ادم های سنگدلی هستند ؟ اینکه در بیمارستان تا پذیرش نشوی کاری برایت انجام نمی دهند ؟ اینکه پزشکان در اوقات فراغت و بیکاری حرف های بی نمکی می زنند ؟ یا اینکه اقرار متهمان تحت فشار هیچ ارزش قانونی ندارد ؟ یا اینکه اگر کاری را بلد نیستیم ان را به کار بلدها بسپاریم ؟ یا اینکه شاعران را گروهی بیکار فرض کنیم که مدام دچار توهم توطئه هستند و فرق لیست خرید پاسگاه را با شعر مدرن تشخیص نمی دهند ؟ به هرحال اگر مجموع این حرف ها را روی هم جمع کنیم خواهیم دید مهران مدیری حق داشته که گفته این آخرین بازی من در تلویزیون است ما هم می دانیم افای مدیری که کفگیر نبوغ شما علیرغم علاقه ی زیادی که به شما دارم به ته دیگ خورده ولی این مجموعه ضعیف با دیالوگ هایی خام و ابتدایی را از شما نمی پذیرم ...و به قول خودتان : خیلی ممنون ..به به ...به به !

یک لاقبا

sangcheeen — Sun, 09 Mar 2008 11:28:15 GMT

گفتی پَر و بارید باران پرستو

باران شب باران بو باران شب بو

گفتی مِی و آماده شد قه قه بخندد

آن کوزه ی سرشار مستی کنج پستو

ماندی نگاهی کردی و خندید چشمت

رفتی به راه افتاد رد پای آهو

تو بر لب بام آمدی ای نازنین …یا

باریده است از آسمان باران گیسو

نقش زلال توست هر جا آب و کاشی است

فرقی ندارد شیخ لطف الله و خواجو

یک دست دستاری که پیچیده است در باد

یک دست کشکولی کزو سررفته یا هو

بر خاک بسپارش به رسم خاکساری

یک لاقبا مانده است ای درویش تا او

یه قل دو قل ( 1)

sangcheeen — Sat, 23 Feb 2008 11:05:18 GMT

ستون یه قل دوقل عنوان طنزهای مشترک من و جواد زهتاب است که ا زاین پس در سنگچین منتشر می شود .این طنزها حاصل قدم زدن های مشترک من و جواد است که بیشتر در ترافیک خیابان های تهران شکل گرفته است .اولین طنز یه قل دوقل را بخوانید :

شادی روزگار یعنی کشک

خاطر بی غبار یعنی کشک

در قم و یزد و گرمسار و طبس

شرشر آبشار یعنی کشک

بین خرچنگ های مردابی

سخن از خاویار یعنی کشک

چون که پروازها سر وقتند

سالن انتظار یعنی کشک

چون که بینش پژوه می خواند

اثر شاهکار یعنی کشک

محسن نامجو که خواننده است

بیژن کامکار یعنی کشک

کارگردان اگر که ده نمکی است

منشی و دستیار یعنی کشک

تا که یک سانت برف می بارد

کشور گازدار یعنی کشک

جیب ما را زدند از چپ و راست

هم یمین هم یسار یعنی کشک

تک جناحی اگر شود کشور

پس گروه فشار یعنی کشک !

چون که مستعجل است هر دولت

صحبت از اقتدار یعنی کشک

همه چون مومنند و مومنه اند

لاجرم سنگسار یعنی کشک

چون دمد توی صور اسرافیل

قطر سنگ مزار یعنی کشک ....!

بعد از تحریر : به جای کشک می توانید پشم هم بگذارید جواب می دهد !